دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫بفرما
‫این 350 دلاره
‫خب؟
‫دار و ندارم همینه، داداش
‫این پولِ اجاره خونه‌مه
‫- خب، 475 دلار کم داری ‫- می‌دونم
‫می‌تونم بقیه رو تا جمعه بهت برسونم، ‫می‌تونم...
‫پس جمعه برگرد
‫« زیرنویس از آرمان اسدی و سینا صداقت »
‫[سارا]
‫باشه، باشه، ولی...
‫825 دلار واسه یه دینام؟
‫- آره ‫- بیخیال، واقعاً؟ چی...
‫اون یه قطعه‌ی 400 دلاریه
‫و خودم می‌تونم نیم ساعته تعویضش کنم
‫اگه ابزار مناسب داشته باشم، ‫پس واقعاً نمی‌خواد...
‫باهات بحث نمی‌کنم
‫قضیه اینه که من بسته تحویل میدم، می‌دونی؟
‫- آهان؟ ‫- پس برای پول در آوردن وَن رو لازم دارم
‫بدون وَن، راهی ندارم ‫پولت رو پس بدم
‫یا پولی رو که بهم بدهکاری بهم بده،
‫یا از جلوی چشمم گُم شو
‫حالا، سوئیچ کوفتیِ کیا کدوم گوریه؟
‫رمپِ اصلی
‫[ایمی]
‫- سلام، عزیزکم ‫- اوه، پس وقتی من زنگ می‌زنم جواب میدی
‫- چی؟ ‫- برات مهم نیست
‫می‌دونم برات مهم نیست، ‫چون اون بهم زنگ می‌زنه،
‫بهم میگه که دخترِ خودت رو قال گذاشتی
‫می‌دونم، همه‌ی کارهام عقب افتاده
‫وقتی کارم اینجا تموم شه ‫میرم دنبالش، باشه؟
‫باورم نمیشه دوباره این کارو می‌کنی
‫می‌دونی چهارشنبه و جمعه روزهای تو هستن
‫هیچوقت بچه رو در اولویت قرار نمیدی
‫می‌دونی که خوشم نمیاد ‫تنها با اسکوترش بره خونه
‫بچه رسماً اون بیرون منتظرت نشسته
‫بهش بگو معذرت می‌خوام
‫وقتی ازم می‌پرسی چیکار می‌تونی بکنی
‫که رابطه‌مون رو درست کنی،
‫این مثالی از مزخرفاتیه ‫که ازشون خسته شدم
‫[جمعه]
‫دوچرخه‌ی باحالیه
‫همیشه می‌خواستم به دخترم ‫دوچرخه‌سواری یاد بدم
‫می‌خوای بخریش؟ 75 دلار بده
‫- پول ندارم ‫- پس گورت رو گُم کن
‫آروم باش
‫آروم باش، مرد
‫کارل. بیخیال، کارل، ‫بی‌استفاده اونجا مونده.
‫هیچ خیری واسه هیچکدوم از ما نداره
‫بذار در ازای مابه‌التفاوتش کار کنم
‫من رو می‌شناسی، ‫کارم روی ماشین خوبه.
‫می‌تونم هر چیزی رو تعمیر کنم
‫گوش کن، توله سگِ عوضی. ‫تو 475 دلار بهم بدهکاری.
‫تا بدهیت رو تسویه نکنی ‫حرفی باهم نداریم!
‫بیخیال، مرد...
‫- بهت چی گفتم، هان؟ ‫- یواش، یواش!
‫سخت نگیر، داداش. داری نیشگونم می‌گیری. ‫داری نیشگونم می‌گیری.
‫- می‌خوای داغونش کنم؟ ‫- نه، نمی‌خواد، نمی‌خواد
‫- باتر، باتر... ‫- نوکِ سینه‌ام رو گرفتی
‫یعنی، واسه لاته 15 دلار ازم گرفتن
‫و بازم بی‌خانمان‌ها دارن اذیتم می‌کنن
‫رستوران ترکیبی که اون روز رفتیم ‫اون طرفِ خیابونه
‫ادی هستم
‫آره، گوش کن، روم نمیشه بخوام، ولی...
‫الو؟
‫گوش کن، بهم زنگ بزن، باشه؟
‫دارم خودم رو جمع و جور می‌کنم
‫الان دارم کار می‌کنم
‫اوضاع چطوره؟ مامانت حالش چطوره؟
‫اوه، خیلی خب
‫سلام داداش، چطوری؟ ‫ادی هستم.
‫الو؟
‫کیر توش!
‫سه تا بلیت بخت‌آزمایی هم میدی؟
‫اوهوم
‫کیر توش!
‫آره، گوش کن، خب روم نمیشه بخوام، ‫ولی می‌تونی...
‫می‌تونی یکم پول بهم قرض بدی؟
‫چون... الو؟
‫کیر توش، لعنتی!
‫امیدوارم دردی ازت دوا کنه. ‫خدا به دادت برسه.
‫به نظرت من شبیه معتادهام؟
‫لعنتی!
‫خوبی، رفیق؟
‫سلام. سلام، رفیق
‫سلام، آره
‫آره، آره، منم روزِ سختی دارم
‫یکم آب می‌خوای؟
‫حتماً اون تو خیلی گرمه
‫بیا
‫آفرین پسرِ خوب
‫آفرین
‫سلام، کفشدوزکم
‫به من نگو کفشدوزکم. ‫قول داده بودی امروز میای!
‫- هی ‫- به من نگو «هی»
‫هی، آره. عه...
‫مامانت اومد دنبالت؟
‫آره، ولی اسکوترم رو نیاورده بودم،
‫واسه همین دو ساعت ‫با خانم کاپلن گیر کرده بودم
‫شرمنده
‫می‌دونی، درگیر یه کارهایی شدم،
‫و می‌دونی، مامانت،
‫اون توی این کارها از من بهتره و...
‫باید برم. باید برم سر کار
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫من بازم دوستت دارم،
‫حتی وقتی کله‌پوک‌بازی در میاری
‫خب، منم هنوز دوستت دارم،
‫حتی وقتی بوی ژله‌ی عَن میدی
‫من بوی ژله‌ی عَن نمیدم!
‫چرا، میدی و من بازم دوستت دارم
‫خیلی خب، من دیگه واقعاً باید برم
‫می‌بینمت
‫[دولوس]
‫خیلی خب. واو، این خیلی عالیه
‫دولوس
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب
‫بذار ببینیم اینجا چی داریم
‫یالا، باید یه چیزی باشه که بتونم بفروشم
‫عینک آفتابی
‫اوه!
‫ریدم توش
‫خیلی خب، کیر توش
‫یالا. یالا
‫یالا
‫لعنتی!
‫خیلی خب. باشه، باشه، باشه
‫لعنتی! لعنتی!
‫یالا
‫لعنتی! لعنتی!
‫[محبوس]
‫ریدم توش
‫خیلی خب
‫دقیقاً چه خبره؟
‫کیر توش!
‫جوابش رو نمیدم
‫این ماشین چه مرگشه؟
‫خیلی خب
‫خوبه
‫کیر توش
‫کونِ لقت
‫لعنت بهت سگ‌مصّبِ کیری‌مقام!
‫کونِ لقت!
‫بکش بیرون!
‫خیلی خب، برو بریم
‫کونِ لقت. کونِ لقت
‫لعنتی!
‫خیلی خب
‫لعنتی!
‫[جواب بده]
‫خیلی خب
‫الو؟
‫الو، صدام رو می‌شنوی؟
‫اونجایی؟
‫آره
‫خیلی خوبه
‫خوش اومدی
‫اسمِ من ویلیامه
‫- اونجایی؟ ‫- چی می‌خوای؟
‫خب، من صاحب این ماشین هستم
‫- کیر توش! ‫- فقط همین حرف رو داری بزنی؟
‫«کیر توش»؟
‫آره، خلاصه‌ی اینه که ‫«برو درت رو بذار!»
‫نکته‌ی جالبی بود
‫الان بهم شوکر زدی لعنتی؟ ‫این دیگه چه گُهیه؟
‫خب، حالا توجهت رو جلب کردم؟
‫بذار پیاده شم!
‫نه، باید یه چیزهایی رو توضیح بدم
‫تا همدیگه رو درک کنیم
‫برای گوش کردن حاضری؟
‫می‌دونم یکم گیج شدی، ‫پس آهسته حرف می‌زنم.
‫تا حالا شیش بار دزدکی وارد ماشینم شدن ‫بدون این که یه نفر بازداشت شه
‫- می‌فهمی؟ ‫- باشه
‫اغراق‌آمیز به نظر میاد، مگه نه؟
‫بعلاوه‌ی تو که امروز سوار شدی، ‫میشه هفت مورد.
‫گوش کن، من نمی...
‫واقعاً به تخمم هم نیست. ‫چی می‌خوای؟
‫خب، می‌خوام باهات حرف بزنم، فقط همین
‫کیر توش! بذار پیاده شم
‫نه، نه، نه، ‫نه تا وقتی باهم آشنا شیم
‫و همدیگه رو درک کنیم
‫نه، بذار پیاده شم!
‫بذار از این ماشینِ تخمی پیاده شم! ‫پیاده، پیاده، پیاده!
‫بی‌ادب نباش. خیلی بی‌قراری می‌کنی. ‫پسرِ خیلی بدی هستی.
‫چی؟ کیر تو این مسخره بازی
‫من واسه این کارها وقت ندارم، جدی
‫کیر تو این ماشین
‫لعنتی!
‫الان به خودم شلیک کردم!
‫آهای؟ اونجا چه خبره؟
‫- کمک! ‫- اون چی بود؟
‫کمک!
‫ببخشید، وقتی جیغ می‌زنی ‫خیلی سخت میشه فهمید چی میگی
‫- بذار یکم صداش رو کنم ‫- لعنتی! نه، نه، نه
‫حالا بذار ببینم کدوم دکمه‌ست...
‫اوه، شرمنده
‫- شرمنده، شرمنده، شرمنده ‫- مادرجنـ...
‫اشتباه از من بود. نه، اون نیست، نه
‫این رو فشار بدم؟ ‫فکر کنم، بذار ببینم.
‫نه، نه، اون یکی نیست
‫- خیلی خونریزی داره ‫- فکر کنم این رو فشار بدم؟
‫- کمک! ‫- یه لحظه صبر کن
‫صبور باش، خب؟
‫- به خودم شلیک کردم. لعنتی... ‫- این رو فشار بدم. بذار ببینم
‫بذار یه لحظه دفترچه راهنما رو بخونم
‫هی! هی!
‫- کمکم کن! کمک! ‫- دو. نه، فکر کنم، یه لحظه صبر کن
‫کمک! کمک! کمک!
‫هی! کمکم کن!
‫چه گُهی می‌خوری؟
‫کمکم کن!
‫خدایا، خدا لعنتش کنه!
‫آهان ایناهاش. آره، ‫فکر کنم اینه. خوبه.
‫لعنتی. حالت خوبه؟
‫- ریدم توش! ‫- خوب به نظر نمی‌اومد
‫خونِ زیادی ازم رفته
‫امیدوارم توی ماشینم ‫خونریزی نکرده باشی
‫لعنتی
‫به پلیس زنگ بزن. ‫برام مهم نیست.
‫همین الان! شوخی نمی‌کنم. ‫به 911 زنگ بزن.
‫متأسفم که باید بهت بگم ‫این اتلاف وقت کامله
‫می‌دونی، پلیس‌ها خیلی سرشون شلوغه
‫یه آمبولانس لازم دارم، مرد. ‫کمک لازم دارم.
‫اوه، شانس آوردی، ‫من خودم دکترم.
‫مشکلت چیه، دوستِ من؟
‫لعنتی
‫مادرجنده. لعنتی
‫خدایا. خدایا!
‫فقط درِ تخمی رو باز کن ‫و بذار پیاده شم، خب؟
‫- چقدر بده؟ ‫- بده. بده
‫نمی‌تونم جلوی خونریزی رو بگیرم
‫خب، حرکتِ عاقلانه‌ای نبود، ‫مگه نه، پهلوون؟
‫بدنه و شیشه‌ی ماشین ضدگلوله‌ست
‫حالم خوب نیست، ‫فکر کنم دارم می‌میرم.
‫شک دارم. اگه شاهرگت رو زده بودی،
‫تا الان بی‌هوش شده بودی ‫یا احتمالاً مُرده بودی
‫نه، نه، نه
‫بگذریم، بذار از شاسی بلندی که ‫دزدکی سوارش شدی برات بگم
‫لعنتی، برام مهم نیست
‫ولی واقعاً فکر می‌کنم ‫باید برات مهم باشه
‫چون چیز دیگه‌ای به فکرم نمی‌رسه ‫که به وضعیتِ فعلیت ربط داشته باشه
‫به من گوش میدی، مرد؟ ‫همین الان کمک پزشکی لازم دارم.
‫ماشینی که دزدکی سوارش شدی مالِ منه
‫و خیلی ساده بگم ‫دیگه جون به لب شدم
‫پام می‌سوزه
‫اول، باید ازت بپرسم،
‫واقعاً فکر کردی درِ همچین ماشینی باز بمونه؟
‫من آسیب دیدم، مرد. دارم می‌میرم.
‫برام مهم نیست. من یه تله گذاشتم ‫و تو طعمه رو گرفتی
‫به همین سادگی
‫نمی‌تونستی مقاومت کنی
‫و حالا مالِ منی که هر کاری ‫دلم می‌خواد باهات بکنم
‫پام رو حس نمی‌کنم
‫ولی فکر می‌کردم داشتی می‌سوختی. ‫حالا حسش نمی‌کنی.
‫خب، هردوئه
‫نمی‌تونه هردو باشه
‫هردوتاشه!
‫داخل ماشین ضدصداست
‫همچنین آنتنِ گوشی، بلوتوث ‫و وای‌فای رو مختل کردم
‫تو یه جانیِ روانی هستی!
‫جنایتکارِ روانی؟ من؟
‫تا حالا هیچکس به من نگفته جنایتکارِ روانی
‫حداقل خودم فکر نمی‌کنم
‫گرچه کاملاً مطمئنم ‫همه‌ی اینا منطقیه
‫این پروژه به طور دقیق طراحی شده،
‫تمام جزئیات به دقت بازبینی شدن
‫تمام پیامدها پیش‌بینی شدن
‫- چی می‌خوای؟ ‫- می‌خوام توجه کنی
‫- خواهش می‌کنم، مرد ‫- می‌خوام به دقت
‫به حرفی که می‌زنم گوش بدی
‫کونِ لقت!
‫مادر... مادرجنده!
‫شرمنده، نشنیدم. چی گفتی؟
‫من هیچی نگفتم. ‫هیچی نگفتم، مرد.
‫خوبه، حالا برای گوش کردن آماده‌ای؟
‫نه. نه، معلومه که نه
‫چیزی که برام مهمه اینه که تو ‫دردی رو که به بار میاری درک کنی
‫می‌خوام واقعاً متأسف باشی
‫و عواقبِ کارهات رو تجربه کنی
‫- می‌فهمی؟ ‫- باشه. باشه، مرد، متأسفم
‫- خوبه، خوبه ‫- متأسفم. تو بردی، متأسفم
‫باشه، پس من شروع می‌کنم
‫تو قبلاً اسمم رو می‌دونی. ‫اسمِ من ویلیامه.
‫من یه بیوه‌مردم. ‫یعنی زنم مُرده،
‫یا زنم تازگی‌ها مُرده، ‫یه همچین چیزی.
‫ولی خب من توی یه شهرک صنعتی کوچیک ‫توی ولز جنوبی به دنیا اومدم
‫احتمالاً هیچوقت اسمِ ولز جنوبی رو نشنیدی
‫مهم نیست
‫دارم می‌میرم، مرد
‫یکم باهات ولزی حرف می‌زنم
‫بگذریم، من وقتی هفت سالم بود ‫به آمریکا اومدم
‫و بیشتر عمرم رو اینجا زندگی کردم،
‫توی این شهر، توی همین محله
‫و اینجا یه محله‌ی اعیانیه
‫با نگاه کردن بهش نمی‌تونی تشخیص بدی،
‫ولی زمینِ زیر یه میلیون دلاری نداره. ‫باورت میشه؟
‫- آب می‌خوام ‫- خفه شو
‫- چیزیت نمیشه ‫- نه، نه
‫در ضمن، بدون آب می‌تونی 48 ساعت زنده بمونی. ‫دکتر بهم یاد داد.
‫و داشتم چی می‌گفتم؟
‫محله. از وقتی بچه بودم عوض نشده
‫خدایا
‫ما درِ خونه‌مون رو باز می‌ذاشتیم
‫مردم به ظاهر و رفتارشون افتخار می‌کردن
‫اوه، نه
‫[شنبه]
‫یه چیزی رو می‌دونی؟ ‫اصلاً نیازی ندارم جواب بدی.
‫خب بیا دوباره امتحان کنیم، باشه؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم، کُس‌کش
‫لطفاً درست صحبت کن. ‫از بددهنی متنفرم.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫خب، مهمه که همدیگه رو درک کنیم
‫فقط بهم غذا و آب بده،
‫و من تا ابد به زر زدنت گوش میدم
‫باشه، خب، من چند بلوک بالاتر از اینجا ‫یه آپارتمان برای دخترم خریدم
‫یه واحد نورگیر با حیاط کوچیک ‫و سقف بلند بود. چیز آنچنانی نبود
‫یه خونه‌ی عالی برای تشکیل خانواده بود
‫و بعدش، کِی بود؟
‫فکر کنم دو سال پیش توی دسامبر بود
‫بگذریم، بردمش خرید
‫رفتیم بازار
‫توی رستورانِ مورد علاقه‌ی اِما ناهار خوردیم
‫یه روزِ عالی بود
‫و وقتی توی آپارتمان پیاده‌اش کردم، ‫دوتا مرد نزدیک شدن...
‫گوش کن، داستانِ زندگیت به تخمم نیست
‫همین الان غذا و آب لازم دارم، مادرجنده
‫مؤدب باش!
‫لعنتی! کیر توش!
‫سگ‌مصّبِ کیری‌مقام، جدی میگی،
‫چی‌چی رو مؤدب باشم کُس‌کش؟!
‫بفرما، آره
‫اوه نه، با تهویه مطبوع تهدیدم نکن
‫مریض روانی...
‫آهنگِ بدی نیست
‫خفه شو دیگه کیری!
‫ببخشید، باشه؟ ‫آهنگ رو قطع کن.
‫ببخشید که فحش دادم
‫دیگه تکرار نمیشه
‫[یکشنبه]
‫[خشم نعمت است]
‫صبح بخیر، پهلوون
‫خیلی داغون به نظر میای
‫فکر کنم توصیفِ دقیق‌ترش «وحشتناک» باشه
‫آره، خودشه. وحشتناک به نظر میای
‫این احتمالاً مرحله‌ی اول ‫گرسنگی کشیدنه، مگه نه؟
‫برای تمرکز کردن مشکل داری؟
‫چند وقت یه بار به غذا فکر می‌کنی؟
‫بدخلق شدی؟
‫فکر کنم جوابِ این سؤال رو ‫«بله» یادداشت کنم، خب؟
‫فکرِ همه جاش رو کردی، هان؟ ‫اصلاً فکر کردی؟
‫اگه بمیرم، با جنازه‌ام چیکار می‌کنی؟
‫و خلاص شدن از شرِ یه جنازه ‫نمی‌تونه آسون باشه
‫نه توی شهر که همه جاش پر از دوربینه
‫و چطور باهاش کنار میای؟
‫واقعاً برام مهم نیست
‫هیچکس دلش برات تنگ نمیشه
‫کتاب جنایت و مکافاتِ داستایوفسکی رو خوندی؟
‫آره، خیلی وقت پیش، تو خوندی؟
‫آره
‫چیه، فکر می‌کنی بی‌سوادم،
‫فقط چون پول ندارم،
‫نمی‌تونم بخونم. من می‌خونم
‫دانشگاه رفتی؟
‫خودآموخته‌ام
‫می‌دونم درکش برای شما مرفّه‌های بی‌درد سخته،
‫ولی هوشِ خیابونی مهمه
‫هوشِ خیابونی، آره
‫باید به جاش این رو می‌خوندم، آره
‫پیشنهاد می‌کنم به دوربین‌ها کاری نداشته باشی
‫حرکتت خیلی هوشمندانه نبود، ‫مگه نه آقای هوش خیابونی؟ نه.
‫منظورِ من و پیام جنایات و مکافات
‫- اینه که آدم کشتن تو رو به گا... ‫- مؤدب باش
‫تو رو به فنا میده
‫من گُه... من کارهای ناجور زیادی کردم
‫ولی هیچوقت آدم نکشتم
‫هیچوقت نمی‌تونستم کسی رو بکشم ‫و این کارو نمی‌کردم
‫آدمکشی توی یه سطح دیگه‌ست
‫مردی این حرف رو می‌زنه ‫که تفنگ حمل می‌کنه
‫خب، اون فرق می‌کنه
‫اون برای محافظته
‫توی محل زندگی من، ‫وقتی به پلیس زنگ می‌زنی نمیان.
‫آره، متوجه این شدم،
‫ولی اگه پلیس‌ها آزاد بودن ‫کارشون رو بکنن،
‫فکر می‌کنی من این ماشین رو می‌ساختم؟
‫پس روی یه چیز اتفاق نظر داریم، هان؟
‫یه نقطه مشترک داریم
‫آره، خب، همه‌مون اکسیژن تنفس می‌کنیم
‫و همه‌مون آخر سر می‌میریم، مگه نه؟
‫کمکم کن، مرد. من دارم می‌میرم
‫خب این نقطه مشترکم داریم
‫چون منم دارم می‌میرم، ‫از سرطانِ پروستات.
‫در حالت خوشبینانه فکر کنم تقریباً ‫چهار ماه دیگه زنده‌ام. همچین چیزی
‫خیلی از شنیدنش متأسفم
‫ولی خب برای همین این کارو می‌کنم، می‌دونی؟
‫می‌خوام یه تغییری ایجاد کنم. ‫دنبال اجرای عدالتم.
‫پس به پلیس زنگ بزن
‫بگو دستگیرم کنن. اعتراف می‌کنم
‫این عدالته، درسته؟
‫خب، مشکل نسبتاً پیچیده‌ست
‫کل سیستم قضایی، پلیس، ‫دادستان‌ها، قاضی‌ها،
‫دیگه هیچ قدرتی ندارن
‫چون همه‌شون توسط گوسفندها تضعیف شدن،
‫فرماندارهای نازک نارنجیِ ایالت‌هامون،
‫حروم‌زاده‌های بی‌بخار و حال بهم زنی
‫که هیچ اهمیتی به مردم این کشور نمیدن
‫بلکه به جاش تصمیم می‌گیرن ‫به آشغال‌های مخرّبی مثل تو
‫تخفیف در مجازات بدن، ‫شما رو بغل می‌کنن و نازتون رو می‌کشن،
‫بهتون اجاره و غذای مجانی میدن،
‫البته روان‌درمانگرهای احساساتی ‫و اجباری رو یادم نره
‫- که کمکتون می‌کنن با اندوه... ‫- چی زر می‌زنی؟!
‫قربانی بودنتون کنار بیاید
‫پس برای اجرای عدالت، ‫باید مسیر خودم رو هموار کنم.
‫فکر می‌کنی این عادلانه‌ست؟
‫واقعاً، کاری که داری با من می‌کنی؟
‫خب، بذار اینجوری بگم
‫توی بعضی کشورها، ‫اگه حین دزدی دستگیر بشی.
‫دستت رو قطع می‌کنن
‫نه. نه، این حقیقت نداره
‫همه میگن که دست‌هات رو قطع می‌کنن، ‫ولی این حقیقت نداره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫برای بیشتر جرائم مثل هر جای دیگه ‫فقط می‌فرستنت زندان
‫مجرم‌های خطرناک و سابقه‌دار چی؟
‫اونا چی؟
‫مجازاتِ اونا چیه؟
‫قطع چهار انگشتِ دست
‫واقعاً؟ پس شماره تأمین اجتماعیت رو بهم بده
‫تا بررسی کنم
‫چی رو بررسی کنی؟
‫اگه این تخلفِ اولت باشه،
‫می‌ذارم بری، ولی اگه سابقه‌دار باشی،
‫همونطور که حدس می‌زنم، ‫اون وقت اعتراف و ازم عذرخواهی می‌کنی،
‫و بعدش چهارتا از انگشت‌هات رو قطع می‌کنم
‫جدی میگی؟
‫آره. آره، کاملاً جدی‌ام
‫قبول می‌کنی؟
‫نه، چرا باید این رو قبول کنم؟
‫خب، به دقت فکر کن
‫این یه پیشنهاد یکباره‌ست، ‫ولی بهت قول میدم.
‫این عدالت نیست
‫خب، به نظر من که منصفانه میاد، پهلوون
‫نه وقتی سیستم فاسده
‫که چی؟ سیستم همیشه فاسد بوده
‫سیستم مجبورت کرد ‫دزدکی سوار ماشینم بشی؟
‫خب، این عادلانه‌ست که بیشتر مردم این مملکت ‫بخور و نمیر زندگی می‌کنن؟
‫- دوباره بهانه‌های سوسیالیستی آوردی... ‫- که نمی‌تونن دارو بخرن؟!
‫- مانیفستِ کمونیستی! ‫- نمی‌تونن اجاره بدن
‫نمی‌تونن هیچی بخرن. هان؟
‫این رو با سوزن‌هات پخش کن
‫مزخرفه! همه فرصتِ یکسانی دارن
‫نه، نه، نه. جرمِ واقعی اینه که ‫این شهر پر از مردمِ فقیره،
‫ولی قوانین توسط ثروتمندها ‫برای ثروتمندها وضع میشن
‫حال‌بهم‌زنه!
‫درسته، رفیق
‫و تو ادعای چی رو داری؟ همه چی؟
‫قوانین نوشته شدن ‫تا آدم‌هایی مثل تو
‫بتونید داشته‌هاتون رو حفظ کنید ‫و بقیه رو پایین نگه دارید
‫شما مجرم هستید
‫اوه، متأسفم
‫تحریک شدی؟
‫احساساتت رو جریحه‌دار کردم؟
‫نه، تحریک نشدم
‫اصلاً چقدر خرج این ماشین کردی، هان؟
‫صد هزار دلار؟
‫نمی‌دونم
‫من انقدر پول دارم
‫که حسابش از دستم در رفته
‫تو حقته ازت دزدی شه
‫آره، ولی واسه هر قرونش زحمت کشیدم
‫آره، درسته، بدون هیچ کمکی ‫از خانواده‌ات، هان؟
‫کی شهریه‌ی دانشگاه پزشکی‌ات رو داده؟
‫فکر می‌کنی این به امتیازات طبقاتی مربوطه، ‫ولی ربطی نداره.
‫بحثِ درست و غلطه
‫من از صفر شروع کردم،
‫ولی به جای افسوس خوردن به حال خودم،
‫کار کردم و کار کردم،
‫و زندگیِ خوبی برای خودم ساختم
‫آره، به نظر میاد
‫زندگیِ کیری شگفت‌انگیزی برای خودت ساختی، ‫کُس‌کشِ روانی!
‫منظورم...
‫منظورم اینه که بدون اخلاق ‫نمی‌تونی عدالت داشته باشی
‫و تو هیچکدوم رو نداری
‫یه جایی خوندم که، ‫«تو نباید دزدی کنی»
‫فکر کنم توی انجیل بود: ‫«تو نباید دزدی کنی»
‫این پیچیده نیست، مگه نه؟
‫ولی اگه مشکلی با این جمله داری،
‫همیشه می‌تونی با خدا یا کارل مارکس ‫یا کارداشین‌ها یا هرکسی مطرحش کنی
‫ولی چیزیه که نیازی ندارم با تو سرش بحث کنم. ‫بای بای!
‫لعنتی
‫واقعاً فکر می‌کردم قراره انجامش بدی
‫چرا زحمت کشیدی بخیه‌ام زدی ‫فقط برای این که بذاری بمیرم؟
‫بذارم بمیری؟
‫حتماً شوخیت گرفته
‫نه، نه، من وقت و پول زیادی ‫صرفِ این پروژه کردم،
‫و می‌خوام ازش لذت ببرم
‫باید توی این روزهای آخر یکم خوش بگذرونم
‫می‌فهمی؟
‫پس شماره تأمین اجتماعیت رو بهم بگو
‫قبلاً گفتم نه
‫اسم و فامیلت رو بهم بگو
‫اگه شماره تأمین اجتماعیت رو بهم بگی،
‫بهت یکم آب میدم ‫و بخاری رو خاموش می‌کنم
‫ادی
‫ادی، خوبه، ادامه بده
‫آب رو بهم بده ‫و بقیه‌اش رو بهت میگم
‫عه، نه. شرمنده، ادی. ‫روال کارمون این نیست.
‫ولی من عجله ندارم، می‌دونی
‫من خیلی شیک و راحت اینجا نشستم
‫از ویسکی با یخم لذت می‌برم
‫آره، خالصه
‫خدایا! فکر کنم دندون‌هام حساسه
‫وقتی پیر میشی اتفاق می‌افته. می‌دونی؟
‫چیزیه که باید انتظارش رو بکشی
‫ادی بریش
‫ادی بریش، ممنون. ‫و شماره تأمین اجتماعیت، لطفاً
‫- 173 ‫- 173
‫- 25 ‫- 25
‫6787
‫6787. خیلی ممنون. خوبه
‫آره و آب چی؟
‫کلمه‌ی جادویی پیه؟
‫لطفاً
‫شرمنده، نشنیدم
‫به یه دلیلی قطع شد
‫لطفاً
‫لطفاً. خوبه، بهتر شد. ‫خیلی خوبه.
‫وقتی داشتم زخمت رو درمان می‌کردم ‫بطری آب رو زیر صندلی شاگرد قایم کردم
‫[با آوردنِ سه رقم برابر آن مبلغ را برنده شوید] ‫[500 دلار]
‫چی انقدر خنده‌داره؟ ‫به چی می‌خندی؟
‫برنده شدم
‫500 دلار برنده شدم
‫این تمام پولیه که لازم داشتم
‫کافیه
‫کافیه که وَنم رو پس بگیرم
‫کافیه
‫تمام این مدت داشتمش
‫شرمنده، ادی، ولی آدمِ سرطانی، ‫شب‌های خوب و بد داره،
‫می‌خوام برم خونه
‫ما دیگه هیچوقت نمی‌تونیم بریم خونه، ادی
‫این تراژدیِ زندگیه
‫چطور رشته‌های یه زندگیِ قدیمی رو جمع می‌کنی؟
‫چطور ادامه میدی؟
‫وقتی ته دلت کم کم می‌فهمی
‫که هیچ برگشتی در کار نیست
‫یه چیزهایی هستن که ‫زمان نمی‌تونه درستشون کنه
‫زخم‌هایی که انقدر عمیق شدن ‫که جا خوش کردن
‫این دیالوگِ ارباب حلقه‌هاست، درسته؟
‫آره. اون یکی از فیلم‌های ‫مورد علاقه‌ی اِما بود
‫من غذا لازم دارم
‫و یه سیگاری
‫وای، حاضرم الان هر کاری بکنم ‫که یه سیگاری بکشم
‫ببین، متأسفم، باشه؟
‫متأسفم که دزدکی سوارِ ماشینت شدم
‫نباید این کار رو می‌کردم
‫جدی میگم. کار درستی نیست
‫و حق با تو‌ـه، همه حق دارن حس امنیت کنن
‫و من این موضوع رو زیر پا گذاشتم
‫و خودخواهانه رفتار کردم
‫و سعی کردم ازت دزدی کنم و اعترافش می‌کنم
‫و متأسفم
‫من... من...
‫واقعا درک می‌کنم
‫خب، دلیلم هر چی که باشه، ‫باعث نمیشه کارم درست باشه
‫غلط و درست رو تشخیص میدم ‫و انتخابی کردم
‫که واقعا و از ته دل ازش پشیمونم
‫هر چقدر که فکرش رو بکنی
‫التماست می‌کنم، نه فقط برای بخشش،
‫فقط واسه این‌که بزرگواری کنی
‫شاید در مورد من حق داشته باشی، ادی
‫ممکنه روانی باشم، ‫چون اصلا برات ناراحت نیستم
‫البته تلاشت رو تحسین می‌کنم
‫و واسه همین یه جایزه می‌گیری
‫یه شیرینی توی داشبورد هست
‫خب، این باید یه مدت زنده نگهت داره، نه؟
‫یه لحظه وایسا، با تلفن کارم تماس گرفتن
‫الو؟ الو؟
‫بله؟ خب، سریع بهم بگو. ‫یه تماس دیگه دارم
‫آره. باشه
‫کیسه‌ی آبش پاره شده؟
‫درد داره؟
‫به مسئول پذیرش بگو بیمار منه، باشه؟
‫خوبه. خداحافظ. ممنون
‫شرمنده، ادی. باید برم
‫- به زودی حرف می‌زنیم، باشه؟ ‫- وایسا، آب لازم دارم
‫از شیرینی لذت ببر
‫و یه سیگاری
‫داره میره
‫رفت. رفت
‫خیلی خب
‫این منبع اصلی برق رو غیرفعال می‌کنه
‫فیوز برق
‫باید کاری کنم فیوز بپره
‫خیلی خب. یالا
‫یالا
‫تو رو خدا کار کن
‫یالا
‫یالا دیگه
‫یالا، ادی. بجنب
‫وای! لعنتی، به قلبم شوک میدی، پسر!
‫اون پایین چیکار می‌کنی؟
‫دنبال چی هستی؟
‫تسلیم شدم
‫از حالا به بعد دست‌هات رو جایی بذار ‫که بتونم ببینم
‫من همیشه تماشا می‌کنم، ادی
‫[دوشنبه]
‫شش تکه ناگت مرغ
‫نه، نه، بیست تکه ناگت مرغ
‫یه سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ی بزرگ
‫میلک‌شیک
‫میلک‌شیک توت‌فرنگی
‫یه نوشابه‌ی بزرگ
‫همم...
‫و یه نوشابه‌ی بزرگ
‫اه...
‫خیلی خب
‫خب. باشه. ‫بذار ببینم، بذار ببینم
‫بریم، آره!
‫نه، نه، نه، نه، بیخیال!
‫بیخیال!
‫اوه، ادوارد، ادوارد، ادوارد
‫واقعا فکر کردی قراره به این آسونی باشه؟
‫تف توش
‫مطمئناً نه. ‫تو باهوش‌تر از این حرفایی، نه؟
‫[رانندگی از راه دور فعال شد]
‫لعنتی! لعنتی!
‫منو کجا می‌بری، مرد؟
‫بگو ببینم، ادوارد،
‫حس چجور آهنگی رو داری؟
‫آهنگ؟
‫دخترم قبلا یه آهنگ رو پشت سر هم پخش می‌کرد
‫دیوونه‌ام می‌کرد، ولی سال‌هاست که نشنیدمش
‫فقط بگو چی می‌خوای
‫نگاه کن به چی تبدیل شدن، ادی
‫خوب نگاه کن
‫مثل حیوانات هستن، نه؟
‫با صدقه زندگی می‌کنن
‫معتادها، مجرم‌ها
‫و ما به زندگیمون ادامه می‌دیم، انگار اینا عادیه
‫انگار اشکالی نداره
‫جامعه نابود شده
‫داریم پسرفت می‌کنیم
‫مثلا این محله رو ببین
‫جای امنی واسه تشکیل خانواده به نظر میاد،
‫مگه نه؟
‫پس چی می‌بینی، ادی؟
‫تسلیمم. خودت بگو
‫سیستم‌های امنیتی، دوربین، درهای فلزی
‫اینا آدم‌های خوبی هستن ‫که با ترس زندگی می‌کنن. فهمیدی؟
‫وای
‫لعنتی
‫- هی، آروم‌تر ‫- آروم باش، ادی
‫- فقط دارم گرمش می‌کنم. همین ‫- آروم‌تر!
‫یکم خوش می‌گذرونم
‫هی، کجا میریم؟
‫کجا میریم؟ ‫یه جایی که باحاله
‫کلی باحاله
‫رسیدیم
‫هیچ‌جا خونه‌ی آدم نمیشه
‫ببین. هیچ شرمی ندارن، نه؟
‫- ترسی از عواقب کارشون ندارن ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مگه نمی‌خواستی بری خونه؟ ‫رسیدیم
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی، این دو تا احمق ‫می‌دونن پلیس اهمیتی نمیده
‫حس امنیت می‌کنن
‫زیرش گرفتی!
‫ای وای!
‫آره، چرا فقط باید اون بتونه ‫قواعد اجتماعی رو زیر پا بذاره؟
‫نه، نه، نه!
‫وایسا!
‫فقط بذار بره، مرد!
‫بیخیال، مرد، بذار بره
‫دست از سرش بردار. ‫اونم یه آدمه
‫فکر کنم واسه تو و اونا
‫اشکالی نداره که قواعد اجتماع
‫رو زیر پا بذارین،
‫ولی واسه من اشکال داره
‫کجاش عادلانه‌اس؟
‫وایسا، وایسا، وایسا! نزن!
‫باید یه مجازاتی برای زیر پا گذاشتن ‫قواعد اجتماعی باشه، درسته؟
‫اینطوری نه
‫پس دنبال آشوبی
‫خوبه، پس بیا آشوب کنیم
‫بس کن، بس کن!
‫ولی دلم نمی‌خواد بس کنم
‫اگه قوانینی وجود نداشته باشه، ‫چرا باید بس کنم؟
‫اون یه گانگستره، یه ویروس، یه زالو،
‫یه مجرم، یه تیکه پشگل به شکل انسان
‫اگه بخوام مردنش رو تماشا کنم، ‫چی جلوم رو می‌گیره؟
‫باشه، باشه، باشه! ‫فهمیدم، فهمیدم
‫قواعد اجتماع رو زیر پا گذاشتم، ‫پس تو هم الان می‌تونی
‫منظورت رو رسوندی
‫فقط خواهشاً بس کن
‫جریان از این قراره
‫اگه بتونه سر پا بایسته، ‫می‌ذارم از ماشین پیاده بشی،
‫ولی باید کامل سر پا بایسته
‫جریان از این قراره
‫یالا، بلند شو
‫یالا. ‫یالا، یالا، بلند شو
‫ای مادرجنده‌ی حرومی!
‫روانی لاشی. ‫دستم بهت برسه می‌کشمت!
‫آره، به این میگن روحیه، ادی
‫روانی لاشی! ‫بیا آشوب کنیم!
‫کیرم دهنت! کیرم دهنت. لعنتی!
‫کیرم دهنت
‫کیرم دهنت!
‫وایسا، آروم‌تر!
‫مشکلت چیه، ادی؟
‫- «ادی با هوش خیابونی» ‫- لعنتی!
‫همین رو نمی‌خواستی؟
‫هرج و مرج، انقلاب، آره!
‫هی!
‫وایسا!
‫- بیخیال، ادی... ‫- لعنتی! لعنتی!
‫داری بهترین بخش آهنگ رو خراب می‌کنی. گوش کن
‫وایسا دیگه!
‫وایسا!
‫بیخیال، ادی، یکم خوش بگذرون
‫- همه‌ی ما می‌تونیم هر کاری بخوایم بکنیم ‫- حالم داره به هم می‌خوره! بس کن!
‫- ماشین لامصب رو نگه دار! ‫- خوشحال نیستی؟ بیخیال!
‫- حالم داره به هم می‌خوره! ‫- خوبه، بذار به هم بخوره
‫- وایسا! ‫- اینجا قانونی وجود نداره، ادی
‫- به جنگل انسان‌ها خوش اومدی! ‫- نگه دار!
‫آخ جون!
‫ماشین لامصب رو نگه دار!
‫کمک!
‫وایسا!
‫وایسا، وایسا، وایسا! ‫این کار رو نکن!
‫یالا، ادی، بزن بریم! آخ جون!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫[سه‌شنبه]
‫یالا، بیدار شو، خوابالو
‫بیدار شو دیگه! صبح بخیر
‫چیه؟
‫خبرهایی از ایمی و سارا دارم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫به آپارتمان سر زدم
‫نه
‫آره. ایمی گذاشت برم داخل و...
‫به آپارتمانشون رفتی؟ ‫امکان نداره
‫آره، آره. خیابان میرتل، پلاک 306، ‫آپارتمان شماره 10
‫به نظر آشنا میاد؟
‫- حرفت رو باور نمی‌کنم ‫- واقعا؟
‫سارا داشت مشق‌هاش رو می‌نوشت. ‫دختر خیلی خوبیه
‫چرا باید بذاره یه غریبه وارد خونه بشه؟
‫- نمی‌دونم، ولی گذاشت ‫- دروغ میگی
‫- نه ‫- باور نمی‌کنم
‫نه، خیلی راحت بود
‫بهشون گفتم واسه یه موسسه‌ی خیریه کار می‌کنم
‫که به مادران مجرد کمک می‌کنه
‫از پدرهای بی‌عرضه‌ای مثل تو پول بگیرن
‫حتی یه کارت ویزیت هم درست کرده بودم
‫- خیلی حرفه‌ای بودم ‫- متوجه نمیشم
‫فروشگاه کینکو سریع کارت چاپ می‌کنه
‫نه. منظورم اینه چه مرگته؟
‫- اونا بخشی از این قضیه نیستن ‫- معلومه که بخشی از این هستن
‫کاری به خانواده‌ام نداشته باش. فهمیدی؟
‫راستش ما وجه مشترک زیادی داریم
‫شما هیچ وجه اشتراکی ندارین
‫هردومون قربانی خودخواهی تو هستیم
‫قربانی؟
‫- من عاشق خانواده‌ام هستم ‫- نه، فقط به خودت اهمیت میدی، ادی
‫و برات مهم نیست به کی آسیب می‌زنی
‫نمی‌دونی از چی حرف می‌زنی
‫دو سال پول عائله‌مندی و حق اولاد بهش ندادی
‫- دروغه ‫- نه، دروغ نیست، مدارکش هست
‫اعتبارت رو بررسی کردم
‫کد تأمین اجتماعیت رو بهم دادی، یادته؟
‫آره، حالا دارم هر ماه پول میدم
‫- دو سال ‫- خیلی دارم تلاش می‌کنم...
‫دادگاه اعلام کرد صلاحیت پدر بودن رو نداری
‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫می‌دونم سارا دوستم داره
‫چیزی نمی‌تونی بگی که...
‫وایسا...
‫چرا اینجاییم؟
‫بگو ببینم، ادی،
‫به نظرت سارا کوچولو هوش خیابونیت رو به ارث برده؟ ‫برام سوال شده
‫بهم گوش کن. برو. رانندگی کن
‫ببین، اومد، سارا کوچولو،
‫منتظره بری دنبالش
‫خدای من
‫حتما می‌دونه که قرار نیست بیای
‫وای
‫سارا
‫سارا!
‫فقط چند تا بلوک فاصله داره،
‫ولی با روند صعودی جرائم، ‫معلوم نیست در امانه یا نه
‫نباید اینجا باشیم. ‫دست از سرش بردار
‫بیا فقط بریم، رانندگی کن و برو
‫وایسا! وایسا!
‫وایسا، وایسا! لعنتی!
‫سارا
‫سارا. سارا!
‫دخترم رو تعقیب نکن
‫پای خانواده‌ام رو به این قضیه باز نکن
‫شنیدی، عوضی روانی؟
‫ولش کن
‫هی، هی، هی، چیکار می‌کنی؟ ‫وایسا، وایسا
‫چیکار می‌کنی؟ ‫نه، نه، نه! وایسا!
‫بس کن، بس کن، بس کن!
‫باشه، باشه، باشه، باشه، باشه. ‫تسلیمم، تسلیمم
‫متأسفم که دزدکی سوار ماشینت شدم، باشه؟
‫توی عمرم تا حالا اینقدر متأسف نبودم
‫فقط بگو چی می‌خوای و انجامش میدم، باشه؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم باور کن، ‫بهش صدمه نزن!
‫باورت می‌کنم
‫ولی شرمندگی چاهی از درده ‫که خیلی خیلی عمیقه
‫هنوز خیلی با ته چاه فاصله داری
‫نه. نه
‫اون یه دختر بچه‌اس! ‫هیچ کار اشتباهی نکرده
‫تسلیمم، تسلیمم
‫بس کن دیگه!
‫وایسا!
‫هی! بیا! بیا! ‫این رو می‌خوای؟
‫نه، نه، بس کن، ادی. ‫این کار رو نکن، ادی. خواهش می‌کنم نکن
‫نه، نه، نه، نکن، نکن
‫آفرین، ادی. ‫وقتی بخیه‌ات زدم گلوله‌ها رو در آوردم
‫نباید خوشگذرونی‌ها رو خراب می‌کردم، مگه نه؟
‫ادی، اونجایی؟ ‫منم، آره
‫اونجایی، ادی؟
‫می‌دونی، مشکل اینه که زندانی شدن خیلی...
‫شلیک می‌کردم؟ چرا که نه؟ ‫مجبور بودم
‫این فقط نظر منه. ‫بهت برخورد، ادی؟ بهت برمی‌خوره؟
‫سیاست‌مدارها چیزهایی مثل،
‫«بذارین واضح حرف بزنم» میگن. ‫قابل درکه
‫آره، ما هم گفتیم، ‫«اشکالی نداره، بهش میگن دموکراسی»
‫کلمه‌ی افتضاحیه
‫- دیگه بسّمه ‫- دوباره بگو، ادی. نشنیدم
‫دوباره بگو!
‫گفتم دیگه بسّمه
‫بذار بریم بیرون
‫چیکار می‌کنی، ادی؟
‫بس کن، ادی
‫بس کن. ادی، بس کن
‫دیگه بس کن!
‫- لعنتی! ‫- بهت هشدار میدم، دست بردار
‫بس کن
‫آروم باش! بس کن
‫ادی، بهت هشدار میدم. ‫بس کن
‫بس کن. بس کن. ‫بس کن، ادی!
‫ادی، بهت هشدار میدم
‫گفتم دیگه بسّمه!
‫سلام، کفشدوزکم
‫خیلی بزرگ شدی که اینطوری صدات کنم؟
‫نه، نه، تو همیشه کفشدوزک من می‌مونی
‫ببخشید، واقعا امیدوارم این پیام به دستت برسه
‫چون می‌خوام بدونی که...
‫متأسفم
‫من آدم خوبی نیستم
‫هیچوقت پدر خوبی برات نبودم
‫و هیچوقت شخص خوبی برای هیچکس نبودم
‫و من...
‫نمی‌دونم، فکر کردم اگه زیاد پیشت نباشم
‫برات بهتره
‫مزخرفه
‫فقط بهونه‌اس
‫الان متوجهش شدم
‫ولی پدر تو بودن تنها کاری بود که تا حالا
‫برام ارزش داشته
‫تنها چیزیه که برام اهمیت داشت
‫و حالا به آخر خط رسیدم و...
‫فکر نکنم بتونم ازش خلاص بشم
‫همه‌اش به تو فکر می‌کنم
‫کاش زمان بیشتری رو باهات می‌گذروندم
‫کاش کنارت بودم. کاش...
‫اگه می‌تونستم به عقب برگردم، ‫از پیشت نمی‌رفتم، عزیزم
‫می‌دونی، کنارت می‌موندم
‫هر اتفاقی بیفته، من...
‫خیلی خیلی دوستت داشتم
‫فقط نشون دادنش رو بلد نیستم
‫[پیام صوتی] ‫[ارسال نشد]
‫سلام، ادی
‫من ویلیام هستم
‫توی ماشین منی
‫ای حرومزاده!
‫کمک!
‫وای. بوی گه میدی، ادی
‫ماشینم رو خراب کردی
‫از اسپری با رایحه‌ی توت‌فرنگی خوشت نمیاد؟
‫اتفاقا بوی مورد علاقه‌ی منه
‫درست رفتار می‌کنی؟
‫دست‌هات رو ببند
‫برش دار
‫کون لقت
‫باشه، باشه، باشه
‫حالا خودت رو به میله ببند
‫خیلی محکم ببند
‫وای. بیرون خیلی سرده
‫بدجوری بارون می‌باره
‫اوه
‫وای خدا. خیلی خوبه
‫خب، نظرت در مورد این ماشین چیه، ادی؟
‫ها؟
‫نبوغ خالصه، نه؟
‫شرمنده، ادی، فراموش کردم
‫شما جوون‌ها زیاد تحت‌تاثیرِ ‫ما دایناسورهای پیر قرار نمی‌گیرین
‫چرا باید تحت‌تاثیر قرار بگیرین؟ ‫ما یه مشت پیر کسل‌کننده‌ایم، نه؟
‫آره، خب، بذار ببینم... ‫این چیه؟
‫گلاک‌ـه؟ ‫با اینا می‌تونی کلی آدم بکشی
‫بذار نگاه کنیم
‫شما بچه‌ها از این چیزها خوشتون میاد؟
‫آه
‫یه سورپرایز برات دارم
‫یه سیگاریه. ‫اینا رو اینطوری صدا می‌کنین؟ سیگاری؟
‫شکایتی ندارم چون دیگه قانونی شدن،
‫واسه همین آمار جرائم کشورمون کمتر شده، نه؟
‫آره
‫خیلی خب، اینم از این
‫خدای بزرگ. چندشم شد
‫این چیزها رو می‌کشین؟
‫یا پیغمبر، افتضاحه
‫نمی‌فهمم چرا اینقدر طرفدار داره
‫یا پیغمبر. ‫بیا یه پک بزن، ادی
‫یالا. یکی دیگه!
‫خوبه. خوش به حالت
‫بگذریم، یه چیزی برای خودم آوردم
‫یه خوراکی آوردم. ‫اسمشون پاستیل خرسی‌ـه، درسته؟
‫آره، آره، خیلی خوشمزه هستن
‫قشنگه. آره، خوبه
‫عاشق پاستیل خرسی هستم
‫راستی، زخم گلوله‌ات چطوره، ادی؟
‫می‌دونی، من اگه جات بودم
‫و یه پسر عاقل و متعادل و خونسرد بودم،
‫فکر نکنم اولین حرکتم شلیک کردن به پام باشه،
‫ولی باید به خاطر هوش خیابونیت باشه، ‫که خیلی بهش افتخار می‌کنی
‫پس آفرین. نمایش خیلی خوبی داشتی
‫بگذریم
‫آره، قراره رانندگی طولانی‌ای باشه،
‫پس بهتره یه چیزی بخوری، ادی، باشه؟
‫یالا
‫چند تا پاستیل خرسی بخور
‫خوشمزه‌اس
‫لذت ببر
‫خیلی خب
‫دیگه باید بریم
‫آره، می‌دونم
‫دخترم اِما عاشق موسیقی کلاسیک بود
‫به نظرم محشره
‫آره
‫باید قبل از مرگت ‫بیشتر در مورد موسیقی بهت یاد بدم
‫وقتی گفتم متأسفم حرفم رو باور کردی دیگه؟
‫کل این ماجرا واسه همین نبود؟
‫اوهوم
‫آره، معلومه که باورت می‌کنم، ادی
‫،همه وقتی با عواقبِ کارهاشون روبرو میشن ‫متأسف میشن، آره
‫پس نقشه‌ات همین بود؟
‫منو بشکنی، داغونم کنی و بعدش بکشی؟
‫نقشه؟ ‫نه، نقشه‌ای وجود نداره، ادی
‫فقط اتفاقی سوار ماشین اشتباهی شدی، همین
‫تو یه دزد خرده‌پا و یه مجرمی
‫و فقط قسر در می‌رفتی
‫خب، تا قبل از امروز قسر در می‌رفتی، ‫پس... به جهنم
‫پس تحویلم بده
‫به پلیس تحویلت بدم؟ نه
‫برام مهم نیست به زندان بری، ادی
‫برام مهم نیست به زندان هم نری
‫فقط می‌خواستم چشمه‌ای ‫از جهنم رو نشونت بدم
‫- بعدش چی؟ ‫- مگه اهمیتی داره، ادی؟
‫می‌خواستی یه تیر تو مخت خالی کنی
‫برای محافظت از دخترم
‫آره. همین رو بگو
‫شاید قبلاً تجربه‌ی مسئولیت‌پذیری نداشتی
‫[اِما]
‫و مسئولیت‌پذیری همچین حسی
‫توی جنگل انسانی شگفت‌انگیزمون داره
‫پس به دروازه‌ی جهنم روی زمین خوش اومدی
‫دستبند قشنگیه
‫دخترت اون رو بهت داده؟
‫آره، اون بهم داده، آره
‫باهاش مشکلی داری، ادی؟
‫نه، مشکلی ندارم
‫موسیقی موردعلاقه‌اش رو پخش می‌کنی؟
‫دستبند قشنگش رو بستی
‫شرمنده، ادی
‫چی خنده‌داره؟ ‫کسی جک تعریف کرد؟
‫- چی خنده‌داره؟ ‫- آره
‫یه پسر رو توی ماشینت غل و زنجیر کردی
‫آره، داریم به یه سفر خانوادگی میریم
‫فقط من و تو، بابایی
‫بابایی، آره
‫بابا جون
‫اوه
‫مشکل اینه که متأسفانه کل نسل‌ـتون به درد نخوره
‫آره، آشغالین. ‫هیچی نمی‌فهمین
‫نادان هستین، فکر می‌کنین همه چی رو می‌دونین
‫و در مورد چیزهایی که فکر می‌کنین می‌دونین، ‫واسه دنیا سخنرانی می‌کنین
‫و گُه هم سرتون نمیشه
‫می‌خوای منو کنسل کنی؟ ‫.یالا کنسلم کن
‫خوبه
‫چرا نمیگی چه بلایی سر اِما اومده؟
‫- گم شو ‫- نه
‫خوب بهم توضیح بده. کندذهنم
‫کندذهنی؟ باشه. خیلی آروم توضیح میدم، ‫باشه، ادی؟
‫آماده‌ای، ادی؟ خوبه
‫اولاً، اون آشغال‌هایی که به زور اسلحه ‫ازمون دزدی کردن
‫هر چی داشتیم رو بردن، ‫ولی معلومه براشون کافی نبود
‫بگذریم، به گردن دختر کوچولوم اِما شلیک کردن
‫یادمه بهم نگاه کرد و به پشتش اشاره کرد
‫گفت، «بابایی»، ‫درست مثل اون گفتم
‫گفت، «بابایی، بابایی» ‫و بعدش مرد
‫آره، خندیدم چون یادمه فکر می‌کردم ‫چقدر عجیب و غریبه
‫که دختر کوچولوم یه لحظه پیش من بود
‫و یهویی بنگ، دود شد و رفت
‫آره، بدون هیچ اخطاری، برای همیشه،
‫به خشونت ازم گرفتنش، ‫اونم به خاطر چی، ادی؟
‫به خاطر 1500 دلار هوش خیابونی
‫واسه همین این کار رو می‌کنی؟
‫آره، توی تخیلاتت کلینت ایستوود هستی ‫و توی فیلم «آرزوی مرگ»ـی؟
‫آره، یالا. روزم رو بساز، ادی. ‫روزم رو بساز
‫- حالا داریم خوش میگدرونیم، نه؟ ‫- آره
‫آره
‫می‌زنم مغزت رو همه جا پخش می‌کنم
‫یالا، خواهش می‌کنم
‫روز من رو بساز
‫خیلی از شنیدن چرت و پرت‌هات خسته شدم
‫اگه ماشه رو بکشی در حقم لطف می‌کنی
‫آره. خیابون‌ها از شر آشغال‌هایی مثل تو ‫خلاص میشن. آره
‫کون لقت! کون لقت!
‫- آره، منم مثل تو دیوونه‌ام ‫- مثل من دیوونه‌ای؟
‫آره. آدم‌هایی مثل تو دیوونه‌ام می‌کنن
‫می‌دونی تو چی هستی؟
‫این ماشین رو ساختی...
‫- و منو شکنجه میدی ‫- درسته
‫آره و آدم‌ها رو به قتل می‌رسونی. درسته
‫آره، انگار یه جور اسکلی ‫که دلش می‌خواد بتمن باشه
‫درسته. باهوشی
‫عدالت. اسم این رو گذاشتی عدالت
‫- اسم این رو گذاشتی عدالت ‫- آره، عدالته
‫تظاهر کردنت به اخلاقیات، شر و وره
‫می‌دونی تو چی هستی؟
‫چی؟ بگو ببینم
‫یه پیرمرد
‫غمگین،
‫تنها و عصبانی هستی
‫به صحبتت ادامه بده
‫دنیا از کنارت رد میشه،
‫ولی می‌دونی بدترین بخشش چیه؟
‫چی؟
‫این‌که همه‌ی این کارها رو به اسم دخترت می‌کنی؟
‫درسته
‫اِما اگه زنده بود، از وجودت شرمنده می‌شد
‫کون لقت!
‫بگو سوگواریم رو تموم کنم. یالا، بگو
‫و به مسیح دعا کنم، آره
‫و به یه ستاره‌ی کوچیک توی آسمون آرزو کنم
‫که زندگیش جای دیگه بهتر باشه
‫جوک کجاست؟ چی خنده‌داره؟
‫آه
‫مدت خیلی زیادی روش کار می‌کردم. ‫روحت هم خبر نداره
‫- واقعا؟ ‫- آره. فکر کنم فهمیدمش
‫چی رو فهمیدی؟
‫هوش خیابونی، عوضی
‫[پیام ارسال شد]
‫[چهارشنبه]
‫کیرم دهنت. کیرم دهنت!
‫ای مادرجنده!
‫مادرجنده. ‫می‌کشمت!
‫می‌کشمت
‫جواب بده
‫یالا. جواب بده
‫بابایی؟
‫سلام. سلام، کفشدوزکم
‫خیلی خوشحالم که صدات رو می‌شنوم
‫ببخشید، باطری گوشیم ‫داره تموم میشه، عزیزم...
‫پیامت به دستم رسید. ‫چه خبر شده، بابایی؟
‫انگار خیلی ترسیده بودی
‫متأسفم، عزیزم
‫نمی‌خواستم بترسونمت
‫چی شده؟
‫هیچی. مهم نیست
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫آره، دیگه خوبم
‫مطمئنی؟ ‫چون به نظر خوب نمیای
‫خوبم. قول میدم
‫امروز میای دنبالم؟ ساعت 2:15
‫بابایی؟
‫اه...
‫آره
‫آره. آره، میام
‫بازم که قرار نیست ‫کله‌پوک‌بازی در بیاری، نه؟
‫نه. دیگه نه
‫حالا می‌بینی. میام اونجا
‫میام اونجا
‫خیلی خب، ولی باید برم
‫ولی ساعت 2:15 می‌بینمت، باشه؟
‫دوستت دارم
‫منم دوستت دارم، بابایی
‫هی، تموم شد
‫درها رو باز کن
‫هی
‫خوش گذشت، ادی
‫خیلی خوش گذشت
‫وای!
‫یالا!
‫هی!
‫هی، وایسا!
‫وای، پسر، حالت خوبه؟
‫باید برم دنبال دخترم
‫اینجا چی شده؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫دلم نمی‌خواد بدونم. ‫خب، ببین
‫ماشینت ته پارکینگه
‫- چهل دقیقه بهم وقت بده ‫- خیلی طول می‌کشه
‫دخترم می‌خواد ساعت 2:15 برم دنبالش
‫ساعت 2:15. باید مثل بقیه منتظر بمونی
‫می‌دونی چیه؟
‫واسه وَن چقدر بهم میدی؟
‫سلام، عزیزم
‫بابا!
‫خوبم، عزیزم
‫همه چی درست میشه
‫آره
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.